Het verhaal van Yimee

Robert en Priscilla hebben momenteel zo’n 600 kinderen om zich heen die mede door het werk van Stichting PanBi zicht hebben gekregen op een hoopvolle toekomst.

Zij zijn onder andere verantwoordelijk voor het laten instromen van honderden kinderen in het reguliere onderwijs. In de meeste gevallen wordt dat voorafgegaan door inschrijving in het register van de burgerlijke stand waardoor het kind voor het eerst bestaansrecht krijgt. Voor die tijd heeft het kind namelijk nergens geregistreerd gestaan en bestond het officieel helemaal niet!

Deze situatie was ook van toepassing op het meisje Yimee. Zij is de oudste dochter in een gezin met meerdere kinderen. Haar vader verdient zijn brood met de verkoop van handelswaar op de markt. In 2007 leerden we haar kennen, doordat ze naar de Rehobothschool kwam. Ze realiseerde zich toen dat haar leven ondanks de aangeboden Rehobothstudie uitzichtloos was.

Op de dag dat ze in de burgerlijke stand werd ingeschreven, veranderde haar leven. Ze kreeg een nieuwe, officiƫle naam en kreeg toegang tot het reguliere onderwijs. Met die nieuwe naam gaat ze nu door het leven. Behalve deze veranderingen kon het gezin als een wonder ook een eenvoudig betaalbaar appartement huren. Het leven van Yimee veranderde totaal. Ze stuurde onlangs een brief waarin ze terugkijkt op deze fase in haar leven.

Hieronder volgt de vertaling van haar brief.

Yimee, foto genomen in oktober 2011

De brief van Yimee:

Beste buitenlandse oom en tante

Hallo, ik ben Yimee. Ik heb veel te zeggen, maar weet niet waar ik moet beginnen. Wat ik het liefst wil zeggen is jullie bedanken. Dank jullie wel dat jullie mij op een reguliere school hebben geplaatst. Met de overplaatsing naar een gewone school begon er voor mij een nieuw leven. Ik kan me niet voorstellen hoe mijn leven er zonder die overstap nu uit zou zien. Hoewel ik op dit moment niet op een reguliere middelbare school zit, zit ik nu wel op een beroepsopleiding. En ik heb het er naar mijn zin. Ik ben niet meer zo verlegen als vroeger en geniet echt van het studentenleven. Ik ben erg blij. Dit alles zou niet mogelijk zijn geweest als jullie mijn leven niet veranderd hadden. Oom en tante, dankjewel.

Ik moet me ook verontschuldigen. Het spijt me dat ik jullie niet ben komen opzoeken. Ik heb van mijn zusje gehoord dat jullie mij missen. Maar ik mis ik jullie ook! Ik schaam me een beetje om dat toe te geven. Waarschijnlijk kom ik niet naar jullie toe totdat ik afgestudeerd ben of een vaste baan heb. Maar ik beloof dat ik eens zal komen. Tot dan zal ik ervoor zorgen dat mijn zusje als mijn plaatsvervangster jullie blijft bezoeken. Het spijt me, maar ik ben dankbaar. Ik mis jullie allebei. Naast mijn gezin en verdere familie zijn jullie mij het dierbaarst.

De originele brief van Yimee

Yimee op het binnenplein van de voormalige Rehoboth school lokatie (2008)

Yimee (rechts) maakt haar huiswerk samen met een klasgenoot bij ons thuis op het balkon, foto genomen in maart 2012

Yimee uitzichtloos zittende in het klaslokaal van de Rehoboth school (nieuwe locatie, oktober 2009)

Yimee foto genomen in oktober 2011